ชุมชนบ้านจำปุย

จากการศึกษาหมู่บ้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ของจังหวัดลำปาง ในพื้นที่บ้านโป่งน้ำร้อน อำเภอเสริมงาม พบความโดดเด่นของชนเผ่าอิ้วเมี่ยน หรือ เมี่ยน หรือเย้าที่สะท้อนความต้องการต่อยอดของกลุ่มปักผ้าตามอัตลักษณ์ชนเผ่าเมี่ยนในการพัฒนากลุ่มให้มีความสามารถตัดเย็บให้เป็นเสื้อผ้าสำเร็จรูปที่หลากหลาย เนื่องจากปัจจุบันทำได้เพียงการปักผ้าแล้วนำส่งร้านค้าตัดเย็บ ทำให้กระบวนการเรียนรู้ขาดการพัฒนาต่อยอดของกลุ่มในการหนุนเสริมความรู้ ทักษะการปฏิบัติสู่การตัดเย็บเสื้อผ้า ผ้าชนเผ่าจำปุยเป็นผลิตภัณฑ์ที่ควรอนุรักษ์ สืบสานไว้เพื่อดำรงอยู่คูสังคมไทย และเสริมเสน่ห์การท่องเที่ยว ชุมชนจึงปักผ้าใส่เองเพื่องานเลี้ยงแต่งงาน เลี้ยงผี และเวลาหน่วยงานราชการขอความร่วมมือ เนื่องจากบริบทชุมชนจำปุยมีความหลากหลายของแหล่งที่มาของรายได้ โดยเฉพาะพืชสวน ที่สร้างรายได้เป็นรูปธรรม และหลากหลายแหล่งอาชีพ การพัฒนาเป็นรายได้หลักจากการต่อยอดผ้าปักเพื่อการท่องเที่ยวจึงต้องอาศัยระยะเวลา

ไผ่ จำปุย…ผลิตภัณฑ์สำหรับหนุนเสริมการท่องเที่ยวของผู้ประกอบการที่อยู่ติดริมทางของบ้านจำปุย ร้านกาแฟดอยแม่ส้านที่มีการนำเสนอและเป็นจุดน่าสนใจของนักท่องเที่ยวคือแก้วนำชา ที่ทำด้วยกระบอกไผ่เอี๊ยะ ซึ่งมีที่เดียวคือ บ้านจำปุย คุณสมบัติของไผ่เอี๊ยะจะเป็นตัวชี้วัดอากาศได้เป็นอย่างดี กล่าวคือถ้าเข้าไปในดงไผ่เอี๊ยะ จะเหมือนอยู่ในช่องแช่แข็ง ที่เย็นชุมฉ่ำ เมื่อนำกระบอกไม้ไผ่ที่ทำจากไผ่เอี๊ยะมาเสริพน้ำชาลูกค้าระหว่างรอชงกาแฟ หรือรอทานกาแฟลูกค้าจะเบนความสนใจจากการรอกาแฟ แล้วหันมาสนใจกระบอกไม้ไผ่ธรรมชาติ และถ่ายภาพเป็นที่ระลึก กลายเป็นเทคนิคการเสนอการขายในร้านค้า ร้านกาแฟได้อย่างน่าสนใจ

ส่วนผลิตภัณฑ์เสริมการท่องเที่ยวจากไผ่จำปุย คือ หมวกสานใจ ไผ่จำปุย ที่เกิดจาก…การจัดกิจกรรมของพัฒนาชุมชน แม่เมาะกับมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง ใช้ไผ่เป็นส่วนประกอบในการพัฒนาเป็นหมวกสำหรับนักท่องเที่ยวใช้เดินเที่ยวในชุมชน สามารถกันแดดกันฝน ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่เกิดจากการสังเกตของผู้ประกอบการ หรือผู้นำเที่ยวเมื่อลูกค้าถามหาหมวก ถามหาร่มในการเดินนำเที่ยว จึงเกิดแนวคิดในการผลิตหมวกสำหรับการนำเที่ยวหรือเกิดจากความต้องการของลูกค้าที่มาเที่ยวในชุมชน

การเชื่อมโยงผลิตภัณฑ์จากไผ่และผ้าปักอัตลักษณ์ชุมชนสู่การตลาดเพื่อการท่องเที่ยวโดยชุมชน